Kombinacje na temat miłości, przyjaźni i zwariowanychrelacji rodzinnych. Wymyślne intrygi i nierozsądne kłamstewka. Recepta na nudę i wydłużające się dni singielki, której „data ważności" minęła już wielki temu. Pytania na tematy życiowe, testawiane na początku i na końcu, a odpowiedź jedna - kłamać,ściemniać, intrygować. W ten sposób grają, a raczej igrają zesobą i swoim życiem dwie ekscentryczne starsze panie: Lucyna(Krystyna Sienkiewicz) i Ernestyna (Zofia Czerwińska). Udaję, że nic nie wiem - to zdanie idealnie pasujące do tego pojedynku aktorskiego dwóch gigantek polskiej sceny komediowej. Lucyna,nieco stuknięta wiekowa emerytka, zręcznie manipuluje nielubianą, ale jednak jedyną towarzyszką mało rozsądnych gier izabaw. Ernestyna, niestrudzenie godzi się na to zabawne„darcie kotów" (a raczej kota w tym przypadku), byleby tylkouciec od mało interesującej samotności.
I jeszcze tych dwoje młodych: znerwicowana córka Antonina i Filip - lekkoduch, maczający swoje nieskażone pracą rączki w brudnych interesach. Oboje sprytnie przywiązani przez Lucynę i zręcznie manipulowani. Wplątani w tę grę, sami wikłają siebie i na pozór nierozgarniętą matkę w niecodzienną przygodę. A jedynym triumfatorem w tej ostatniej rozgrywce okazuje się rzeczywistość. Rzeczywistość,która w finale zmusza Lucynę do odpalenia wraz z mężem nieboszczykiem fajerwerków Palermo na kilkanaście godzin przed nocą sylwestrową. Produkcja Teatru Finestra to pierwsza w Polsce sceniczna adaptacja „Zamkniętego świata", co czyni ten spektakl jeszcze bardziej atrakcyjnym. Po natłoku brytyjskich komedyjek, w których głównym tematem są damsko-męskie relacje erotyczne, z przyjemnością można obejrzeć współczesną komedię, która nie tylko bawi, ale też posiada drugie, jakże głębokie dno. Zabawnie, ironiczne, z przymrużeniem oka, dlatych, którzy w teatrze szukają teatru, a nie tylko serialowej rozrywki na żywo.To sztuka przewrotnie prorodzinna o lekkim kryminalnym zabarwieniu. O wyborach przed którymi stajemy w różnych odsłonach naszego życia.
Jej przesłanie to: czuj się wolnym , bez względu na to ile likierku pozostało jeszcze w kieliszku.Pełna humoru i abstrakcyjnych sytuacji. To "inteligentny ubaw po pachy".
Premiera: 27.11.2011 r.
Wyłącznym patronem radiowym spektaklu jest "Radio PLUS"!