Gwiazda kina tak naprawdę nazywała się Apolonia Chalupec. Urodziła się w 1896 roku w Lipnie. Jej ojciec był Słowakiem. W 1902 roku Pola wraz matką przeprowadziły się do Warszawy. W 1912 roku zadebiutowała w warszawskim Teatrze Małym. Szybko zdobyła dużą popularność. W 1914 roku, znane studio filmowe "Sfinks" zaproponowało jej współpracę. Debiutowała w filmie „Niewolnica zmysłów” . Wystąpiła także w innych polskich filmach jak „Żona”, „Studenci” czy „Bestia”. W 1917 wyjechała do Berlina, gdzie występowała u Maxa Reinhardta. Kontakt z reżyserem Ernstem Lubitschem okazał się przełomowy dla jej kariery.
Międzynarodową sławę Pola Negri zyskała po rolach w niemieckich filmach: "Oczy mumii", "Carmen", "Madame du Barry", "Sumurun". W 1923 przybyła do Hollywood i wystąpiła w kolejnych wielu produkcjach. W Stanach Zjednoczonych była uważana za jedną z największych gwiazd kina niemego. Podobnego sukcesu, z powodu silnego obcego akcentu i niskiego głosu, nie odniosła w filmach dźwiękowych. Powróciła zatem do Niemiec, gdzie kontynuowała karierę. Przed wybuchem II wojny światowej powróciła do Stanów Zjednoczonych. Po długiej przerwie, za namową przyjaciółki zagrała jeszcze w filmie „Księżycowe prządki”. Zmarła w 1987 roku w Teksasie.
Ma też bydgoski epizod. W 1920 roku Pola Negri zakupiła kamienicę przy ul. Zamoyskiego 8 w Bydgoszczy. Do 1922 była pod jej osobistym zarządem i w której mieszkała jej matka. Często ją odwiedzała. Życiem Poli Negri żywo interesowała się miejscowa prasa.. Na ścianie budynku jest tablica upamiętniająca Polę Negri.
