Naczynie wydobyto spod ziemi podczas wybierania ziemi pod fundamenty domu w Kozielcu w gminie Dobrcz. Wykonawca podczas prac usłyszał, że pod łyżką maszyny coś zazgrzytało. Okazało się, że to skorupy ogromnego naczynia. W ziemi były też fragmenty ludzkich kości. O znalezisku został powiadomiony Wojewódzki Konserwator Zabytków. Prace nad znaleziskiem z ramienia Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy podjęli archeolodzy. Przeprowadzone badania pozwoliły stwierdzić, że mamy do czynienia z pochówkiem sprzed ponad 2 tysięcy lat. Jest to tak zwany grób podkloszowy. W obrządku dawnej ludności szczątki zmarłego spalonego na stosie wkładano do naczynia – urny. Ustawiano ją w wykopanym dole, którego dno zwykle wykładano małymi kamieniami. Urnę przykrywano misą lub glinianym krążkiem. Całość dodatkowo zabezpieczano dużym naczyniem odwróconym do góry dnem, czyli tak zwanym kloszem.
Chociaż klosz w Kozielcu był już znacznie zniszczony , to część, która się zachowała wskazuje, że było to ogromne naczynie. Jego średnica wynosiła około 60 centymetrów. Pod popielnicę, która miała uszkodzone dno, podstawiono misę. Kolejna misa przykrywała szczątki od góry. Znalezisko wstępnie datowane jest na okres między IV a II wiekiem przed naszą erą. Takie zwyczaje pogrzebowe i formy naczyń, archeolodzy wiążą z ludnością kultury pomorskiej.
