Weekend na „dachu miasta” – tajemnice i historia Wieży Trynitarskiej

Na jej ostatnim piętrze znajduje się taras widokowy, z którego można podziwiać panoramę Lublina. Aby się tam dostać trzeba pokonać aż 207 schodków.

Pomimo końca wakacji kontynuujemy cykl naszych wydarzeń. Już w ten piątek zapraszamy na spacer z cyklu "Wieczorne Opowieści, czyli tematyczne i klimatyczne spacery po Wieży". Tym razem będzie nam towarzyszyła postać Józefa Czechowicza, który zginął 9 września w tragicznym bombardowaniu Lublina 9 września 1939 roku. To właśnie on pisał o Lublinie „Na wieży furgotał blaszany kogucik" wspominając Wieżę Trynitarską. Uczestnictwo w tym wydarzeniu to będzie też dobry moment żeby zadać sobie pytanie dlaczego właśnie kogut został umieszczony na samym szczycie Wieży? - mówi ks. Łukasz Trzciński, dyrektor Muzeum w Wieży Trynitarskiej.

Początek o godzinie 19.00 pod Wieżą Trynitarską. W niezwykłą podróż i spotkanie z historią zabierze chętnych Przewodniczka Inspiracji - Agnieszka Malinowska-Mikołajczyk.

Wydarzenia kulturalne, w tym spacery z przewodnikiem czy wieczory legend przyciągają coraz więcej mieszkańców i turystów przebywających w Lublinie.

W sobotę dla zwiedzających będzie czekać przewodnik. Spacer rozpocznie się o 13.30. To idealne spotkanie dla tych, którzy chcą dowiedzieć się więcej o samej Wieży, jej historii, skarbach i tajemnicach. Uczestnicy będą mogli zobaczyć wszystkie wystawy znajdujące się wewnątrz Wieży – dodaje ks. Ł. Trzciński.

Natomiast niedzielne popołudnie to już tradycyjnie muzyczne spotkanie i minikoncert, który odbędzie się na tarasie Wieży Trynitarskiej.

Wszystkich, którzy w niedzielę będą spacerować po Starym Mieście w Lublinie zachęcam, aby o godz. 15.00 spojrzeli w niebo i na Wieżę. Nad Starym Miastem będą unosiły się dźwięków koncertu, który będzie rozbrzmiewał z tarasu Wieży umieszczonego 40 metrów nad Ziemią – zaprasza ks. Ł. Trzciński.

Wieża Trynitarska była kiedyś niepozorną furtą w zabudowaniach przylegającego do murów miejskich kolegium jezuickiego. Dopiero po przebudowie w 1819 r. według projektu Antonio Corazziego, 60-metrowa wieża zaczęła dumnie górować nad miastem. Obiekt otrzymał neogotycką szatę oraz ośmioboczną nadbudowę ze stożkowym dachem krytym blachą. Prace ukończono w 1827 roku. Od tego czasu wygląd wieży nie uległ większym przeobrażeniom mimo przeprowadzanych prac renowacyjnych. W okresie II wojny światowej, podczas bombardowania Lublina, został uszkodzony dach oraz okna wieży, a wnętrze zostało zdewastowane.

Ostatni remont, w latach 1975–1978, wykonano na potrzeby Muzeum Archidiecezjalnego, które ma swoją siedzibę w tym miejscu do dnia dzisiejszego.