We wtorek, 18 lutego, wierni Kościoła katolickiego rozpoczęli Wielki Post. Pierwszym dniem tego okresu jest Środa Popielcowa – moment symboliczny i ważny w całym roku liturgicznym. To właśnie wtedy w kościołach odbywa się obrzęd posypania głów popiołem.
Gest ten ma charakter pokutny i sięga tradycji biblijnej. Popiół przypomina o kruchości ludzkiego życia i potrzebie nawrócenia. Przyjmując go, wierni wyrażają gotowość do wewnętrznej przemiany oraz nadzieję na Boże miłosierdzie. Środa Popielcowa otwiera czterdziestodniowe przygotowanie do świąt Wielkanocnych, które są najważniejszym momentem w kalendarzu chrześcijańskim.
Wielki Post to czas refleksji, modlitwy i ograniczeń. Tego dnia obowiązuje post ścisły. Oznacza on nie tylko wstrzemięźliwość od potraw mięsnych dla osób od 14. roku życia, ale także ograniczenie liczby posiłków. Wierni między 18. a 60. rokiem życia mogą spożyć jeden posiłek do syta oraz dwa skromniejsze.
Okres Wielkiego Postu ma również wymiar duchowego przygotowania. Dla katechumenów jest to czas intensywnego przygotowania do przyjęcia sakramentów chrztu, bierzmowania i Eucharystii, zwykle podczas Wigilii Paschalnej. Pozostali wierni poprzez modlitwę, słuchanie Słowa Bożego i praktyki pokutne przygotowują się do odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych.
W liturgii dominują fioletowe szaty, nie używa się kwiatów, a muzyka instrumentalna jest ograniczona. W parafiach odbywają się nabożeństwa Drogi Krzyżowej, Gorzkich Żali oraz rekolekcje wielkopostne.
