W orędziu Ojciec Święty podkreśla, że współczucie przekłada się na konkretne czyny, służenie bliźniemu jest miłowaniem Boga w praktyce oraz autentyczne poświęcenie się wszystkim cierpiącym, zwłaszcza chorym, starszym i uciśnionym, jest możliwe jeśli będziemy „rozpaleni Bożą miłością”.
Z kolei bp Romuald Kamiński, przewodniczący Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia, podczas konferencji prasowej zapowiadającej XXXIV Światowy Dzień Chorego, która odbyła się w Mazowieckim Szpitalu Wojewódzkim Drewnica w Ząbkach 3 lutego zwrócił uwagę, że "nasza moc, nasza wielkość, nasza służebność są zakorzenione w Bogu". „Z tej mocy Bożej możemy zadysponować, kiedy jesteśmy prawdziwie na służbie drugiego człowieka” – mówił, odnosząc się do papieskiego orędzia.
11 lutego, w Światowym Dniu Chorego w kościołach w całej Polsce sprawowane będą Msze Święte w szczególnej intencji osób chorych, cierpiących i starszych oraz tych, którzy na co dzień im towarzyszą i niosą pomoc. Podczas liturgii wierni będą mogli przyjąć sakrament namaszczenia chorych, który umacnia w chorobie i doświadczeniu cierpienia.
Centralne obchody 34. Światowego Dnia Chorego odbędą się 11 lutego w sanktuarium Matki Bożej Pokoju w Chiclayo w Peru, w diecezji, której biskupem 11 lat temu był obecny papież. Papieskim wysłannikiem na te uroczystości będzie prefekt Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka kard. Michael Czerny.
Światowy Dzień Chorego został ustanowiony przez papieża Jana Pawła II 13 maja 1992 roku, w 75. rocznicę objawień fatimskich. W Liście ustanawiającym ten dzień podkreślił, że ma ma on „na celu uwrażliwienie Ludu Bożego i – w konsekwencji – wielu katolickich instytucji działających na rzecz służby zdrowia oraz społeczności świeckiej na konieczność zapewnienia jak najlepszej opieki chorym; pomagania chorym w dostrzeżeniu wartości cierpienia na płaszczyźnie ludzkiej, a przede wszystkim na płaszczyźnie nadprzyrodzonej; włączenia w duszpasterstwo służby zdrowia diecezji, wspólnot chrześcijańskich, rodzin zakonnych; popierania coraz bardziej owocnej służby wolontariatu; przypominania o potrzebie duchowej i moralnej formacji pracowników służby zdrowia; ukazywania znaczenia opieki duchowej nad chorymi ze strony kapłanów diecezjalnych i zakonnych, jak również tych wszystkich, którzy żyją i pracują obok cierpiących".
Źródło: BP KEP
