Gdańsk: świecenia biskupie Marka Ochlaka

2025-07-06 20:12

Pokój rodzi się w sercu biskupa wtedy, gdy biskup jest człowiekiem modlitwy - mówił w homilii podczas święceń bp Marka Ochlaka OMI abp Tomasz Grysa, nuncjusz apostolski na Madagaskarze. Ojciec Marek Ochlak OMI – wieloletni misjonarz i przełożony oblatów – przyjął sakrament święceń w stopniu episkopatu, w oblackim kościele pw. św. Józefa w Gdańsku. Na pasterza diecezji Fenoarivo Atsinanana na Madagaskarze został nominowany w kwietniu przez papieża Franciszka.

Święcenia biskupie

i

Autor: BP KEP/ Karol Jeliński/ Archiwum prywatne

Głównym konsekratorem był abp Tomasz Grysa, nuncjusz apostolski na Madagaskarze, Seszelach, Mauritiusie i delegat apostolski na Komorach, współkonsekratorami: abp Tadeusz Wojda – metropolita gdański, przewodniczący KEP oraz bp Marie Fabien Raharilamboniaina OCD – ordynariusz diecezji Morondawa, przewodniczący Konferencji Episkopatu Madagaskaru.

W uroczystości wzięli udział biskupi z Polski i Madagaskaru m.in: kard. Désiré Tsarahazana i metropolita poznański abp Zbigniew Zieliński. Eucharystia była sprawowana w języku polskim, z elementami języków francuskiego i malgaskiego. Uroczysty ingres bp Marka Ochlaka OMI do katedry pw. św. Maurycego w Fenoarivo Atsinanana przewidziany jest na 10 sierpnia.

Po odczytaniu Ewangelii i odśpiewaniu hymnu do Ducha Świętego, odczytano bullę papieża Franciszka – oficjalny dokument, w którym Ojciec Święty mianuje danego prezbitera biskupem. Homilię wygłosił główny konsekrator, abp Tomasz Grysa. Mówił o uniwersalnych zadaniach biskupa, dobrego pasterza i na Madagaskarze. Podkreślał powszechność Kościoła, nawiązywał do symboliki święceń biskupich. Jak stwierdził, cały Kościół wzywa pomocy Ducha św. nad nominatem.

Nawiązując do Ewangelii, mówił, że Kościół nie daje Nominatowi trzosu, sandałów, sukni, ale pastorał, który z jednej strony pomaga w przewodzeniu owczarni, z drugiej służy odganianiu od niej złych wilków. Zauważył, że przeżywanie krzyża, szczególnie samotności, niezrozumienia, jest elementem tej posługi. Zachęcał nominata do modlitwy, do rozważania Słowa, do czerpania sił z Eucharystii, do wprowadzania pokoju, do otwarcia na dary Ducha św.

Nowo wyświęcony biskup został namaszczony krzyżmem – świętym olejem, który jest znakiem szczególnego udziału w kapłaństwie Chrystusa i w misji uświęcania Ludu Bożego.

Przed błogosławieństwem głos zabrali: abp Tadeusz Wojda, Jerzy Ochlak – brat nowo wyświęconego biskupa, Bartosz Madejski OMI – p.o. Prowincjała Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej.

Na koniec bp Ochlak dziękował Bogu za ludzi, których postawił na jego drodze, szczególnie za: rodziców, rodzinę, współbraci zakonnych, obecnych na uroczystości – w tym biskupów z Polski i Madagaskaru – oraz siostry zakonne. Zwrócił się do gości liturgii w języku francuskim, a w języku malgaskim do korzystających z transmisji w katedrze w Fenoarivo Atsinanana.

Na koniec wyraził braterstwo względem Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej – jak stwierdził, „nadal będzie miał w sobie oblackie DNA”. Wśród grup i wspólnot oblackich zaakcentował obecność bardzo mu bliskich Przyjaciół Misji z kilku parafii, ministrantów z Kędzierzyna-Koźla oraz przedstawicieli oblackich parafii.

Herb i dewiza biskupia

Tarcza herbu biskupa Marka Ochlaka jest podzielona na trzy części. Dwie pierwsze, w kolorach białym i czerwonym, nawiązują do barw flagi Polski. Trzecia – zielona – wraz z poprzednimi tworzy układ barw flagi Madagaskaru, gdzie biskup będzie pełnił swoją posługę. Na pierwszym, białym tle znajduje się zarys wyspy Madagaskar, na którym umieszczono „drzewo pielgrzyma” – ravinala. To charakterystyczna roślina Madagaskaru, nazywana też „drzewem wędrowca”, symbolizująca nadzieję i przetrwanie. Jej liście służą do budowy domów, pień zawiera wodę, a miąższ – pożywienie. Ravinala jest tu znakiem chrześcijańskiej drogi i duchowego pielgrzymowania, szczególnie w kontekście Jubileuszowego Roku 2025: „Pielgrzymi nadziei”. Na czerwonym tle widnieją symbole maryjne z koroną oraz litery „OMI”.

Zawołanie biskupie brzmi: „Adveniat Regnum Tuum – Przyjdź Królestwo Twoje”. Nowy biskup pragnie, by jego posługa – uświęcania, nauczania i pasterzowania – była odpowiedzią na słowa Modlitwy Pańskiej i prowadziła do budowania Królestwa Bożego tu i teraz. Zawołanie to głęboko łączy się z duchowym testamentem św. Eugeniusza de Mazenoda, Założyciela Oblatów: „Praktykujcie pośród siebie miłość, miłość, miłość, a na zewnątrz gorliwość o zbawienie dusz”. (z książeczki święceń, opr. ks. Krystian Kletkiewicz).

Diecezja biskupa nominata, położona na wschodnim wybrzeżu Madagaskaru nad Oceanem Indyjskim, została erygowana 30 października 2000 r. przez papieża Jana Pawła II. Obejmuje obszar 25 tys. km² i jest sufraganią archidiecezji Toamasina, na czele z kard. Désiré Tsarahazana. Główne miasta diecezji z północy na południe to: Maroantsetra, Mananara, Soanierana Ivongo, Fenoarivo-Atsinanana i Vavatenina. Na wyspie Sainte-Marie (Wyspa Piratów) znajduje się pierwszy kościół katolicki wybudowany na Madagaskarze w 1957 r. Według danych z 2024 roku, diecezja liczyła 1 626 672 mieszkańców, z czego 432 923 to katolicy, co stanowi około 26,6% populacji.

W strukturach diecezji jest 11 misji centralnych z licznymi wspólnotami katolickimi w buszu (nawet do 50), w których posługuje 56 prezbiterów diecezjalnych i 3 zakonnych. Dodatkowo, w diecezji pracują 72 siostry zakonne oraz jest 51 seminarzystów. Katedrą diecezjalną jest kościół pw. św. Maurycego w Fenoarivo Atsinanana.

Źródło: Marcin Wrzos OMI