- Kończąc Rok Jubileuszowy, kończąc dziś obchody tysiąclecia pierwszych koronacji królewskich w Gnieźnie, kończąc rok wdzięczności za nasz Świętowojciechowy Kościół zbudowany na wodzie chrztu świętego i męczeńskiej krwi św. Wojciecha oraz świadectwie wiary i świętości jego przyrodniego brata bł. Radzyma Gaudentego, naszego pierwszego biskupa gnieźnieńskiego, powtarzamy słowa uczniów z Emaus: mane nobiscum, Domine – zostań z nami, Panie – mówił w homilii abp Polak przypominając za jubileuszową bullą papieża Franciszka, że nadzieja, która nie zawodzi, ma źródło w Jezusie Chrystusie.
- Słowo Twoje niech w nas mieszka w całym swym bogactwie! W sercach naszych niech panuje Twój pokój! A Twoja prawdziwa i rzeczywista obecność w łamanym dla nas i dla naszego zbawienia chlebie, w Przenajświętszej Eucharystii, niech ożywia w nas wciąż to pragnienie, by iść do drugich jako Twoi uczniowie-misjonarze, niosąc im Ciebie, chleb żywy, który zstąpił z nieba, Ciebie, który jesteś naszą nadzieją, nadzieją każdego człowieka w tym życiu i po śmierci – prosił Prymas.
Metropolita gnieźnieński nawiązał też do odczytywanej w Niedzielę Świętej Rodziny Ewangelii o ucieczce Świętej Rodziny do Egiptu. Jak zauważył, uświadamia nam ona, że świat wciąż pozostaje miejscem zmagania i krzyżowania się tak wielu ludzkich dróg, także tych trudnych, do wolności, bezpieczeństwa, spokoju.
- Idą nimi rodzice, jak szli Józef i Maryja wpierw uciekając do Egiptu, a potem wracając z niego już do Nazaretu, tak bardzo zatroskani o bezpieczne miejsce dla przyszłości i rozwoju swych dzieci – mówił Prymas.
- Idą ludzie wypędzeni z domów przez strach i głód, przez wojnę i ludzką nędzę, szukając, także tutaj, pośród nas, bezpiecznej i przyjaznej przestrzeni dla życia i własnego rozwoju – kontynuował.
- Idą nimi żyjący pośród nas ludzie samotni i odrzuceni przez drugich, wciąż jednak niosąc w sercu nadzieję na jakieś zainteresowanie się nimi, na pomoc i zmianę trudnego losu.
- Idą ci, którzy cierpią, którzy nie mają już nic i stracili wszystko, w sercu nadal wciąż ufając, że znajdą jednak tych, którzy staną przy nich, którzy wyciągną do nich swą braterską i siostrzaną dłoń, którzy im konkretnie pomogą.
- Idą ludzie smutni i zalęknieni, ale też biegną tymi drogami ci, którym wciąż jeszcze się wydaje, że w życiu sami sobie poradzą, że ich siła, młodość, sprawność trwać będą w nieskończoność, że nie trzeba w życiu oglądać się na innych, że wystarczy tylko własne szczęście i osiągnięty dobrobyt, że trzeba wszystko zrobić, by tego dobrostanu nigdy nie utracić, nie zaniedbać, nie dać go sobie wydrzeć i zniszczyć – mówił abp Polak dopowiadając, że te różne ludzkie drogi nie zawsze się schodzą, a ich celem nie zawsze jest troska i wspólne dobro wszystkich. Dlatego – jak dodał – wciąż trzeba przypominać to, o co apelował św. Jan Paweł II: nigdy jeden przeciw drugiemu, jedni przeciw drugim.
W Roku Jubileuszowym w archidiecezji gnieźnieńskiej ustanowionych zostało 20 miejsc jubileuszowych, wśród których były kościoły sanktuaryjne, Brama Ryba na Polach Lednickich oraz katedra gnieźnieńska, w której wyznaczono specjalną drogę jubileuszową. Przeszło nią wielu pielgrzymów przybyłych do bazyliki w pielgrzymkach i indywidualnie z całej Polski, ale także z zagranicy. Przygotowane zostały także specjalne paszporty pielgrzyma, by dokumentować swoją wędrówkę w ramach Roku Jubileuszowego 2025.
W archidiecezji gnieźnieńskiej w Roku Świętym uczczono także ważne historyczne rocznice. W kwietniu obchodzona była 1000. rocznica koronacji Bolesława Chrobrego, a w grudniu jego syna Mieszka II. W 2025 roku przypadała także 1025. rocznica istnienia archidiecezji i metropolii gnieźnieńskiej, której powstanie ogłoszono podczas słynnego Zjazdu Gnieźnieńskiego w roku 1000. Był to więc – podsumował Prymas Polski – „szczególny czas łaski i błogosławieństwa Boga, który wszystkim dał nadzieję i pokój, wzmocnił nasze zwiotczałe ręce, chwiejące się kolana i każdemu powiedział: odwagi!”.
Źródło: ekai
