Papież, witany po drodze przez dzieci, przyjechał samochodem pod główną bramę Pałacu Prezydenckiego, gdzie powitał go gospodarz, prezydent Joko Widodo.
Odegrano hymny Stolicy Apostolskiej i Indonezji. Hołdy dostojnemu gościowi oddała kompania honorowa. Odbyła się prezentacja delegacji.
Następnie prezydent Republiki i papież udali się do Sali Akredytacyjnej bocznym wejściem w celu podpisania Księgi Honorowej i zrobienia oficjalnego zdjęcia
Franciszek napisał: „Zanurzony w pięknie tego kraju, miejscu spotkań i dialogu między różnymi kulturami i religiami, życzę Narodowi indonezyjskiemu, aby wzrastał w wierze, braterstwie i współczuciu”.
Potem odbyło się spotkanie prywatne. Do rozmów dołączyła indonezyjska minister spraw zagranicznych, pani Retno Marsudi oraz watykański sekretarz do spraw relacji z państwami, abp Paul Richard Gallagher.
Następnie prezydent Indonezji i Franciszek udali do Sali Istana Negara na spotkanie z przedstawicielami władz, społeczeństwa obywatelskiego i korpusu dyplomatycznego.
Witając Ojca Świętego prezydent Joko Widodo wyraził wdzięczność Franciszkowi za przybycie do Indonezji i podkreślił wielkie zróżnicowanie jego ojczyzny. Zaznaczył, że ten pluralistyczny kraj stara się promować harmonię pośród wielkiej różnorodności jej mieszkańców. Zaznaczył, że tolerancja jest pokarmem dla jedności i pokoju. Przypomniał znaczenie Pancasilii – pięciu zasad tego kraju pozwalającym jego mieszkańcom na zgodne współistnienie. Zaznaczył znaczenie pokoju i tolerancji dla relacji międzynarodowych. Przypomniał o konfliktach w świecie, zwracając szczególną uwagę na tragiczny los narodu palestyńskiego, gdzie zginęło ponad 40 tys. osób. Wyraził uznanie dla stanowiska Stolicy Apostolskiej i Ojca Świętego niestrudzenie apelujących o pokój w Palestynie oraz rozwiązania w oparciu o dwa państwa. Zaapelował o pokój i tolerancję, by osiągnąć lepszą przyszłość dla całej ludzkości.
W swoim przemówieniu Franciszek wyszedł od wielkiego zróżnicowania geograficznego Indonezji położonej na ok. 17 tysiącach wysp, i stwierdził, że „tak jak ocean jest naturalnym elementem łączącym wszystkie indonezyjskie wyspy, tak wzajemne poszanowanie dla specyficznych cech kulturowych, etnicznych, językowych i religijnych wszystkich grup ludzkich, z których składa się Indonezja, jest niezbędną tkanką łączną, która czyni naród indonezyjski zjednoczonym i dumnym”. Zaznaczył, że specyficzne różnice przyczyniają się do tworzenia wspaniałej mozaiki. „Harmonię w poszanowaniu różnorodności osiąga się wówczas, kiedy każda poszczególna wizja uwzględnia wspólne potrzeby, i kiedy każda grupa etniczna i wyznanie religijne działają w duchu braterstwa, dążąc do szlachetnego celu służenia dobru wszystkich” – stwierdził Ojciec Święty, zachęcając do troski o zachowanie równowagi między wielością kultur i różnymi wizjami ideologicznymi a racjami cementującymi jedność.
Papież zapewnił, że chcąc sprzyjać pokojowej i konstruktywnej harmonii Kościół katolicki pragnie zintensyfikować dialog międzyreligijny a także umocnić współpracę z instytucjami publicznymi, aby zachęcić do tworzenia bardziej zrównoważonej struktury społecznej oraz zapewnić bardziej skuteczne i sprawiedliwe rozdzielanie pomocy społecznej.
Franciszek przypomniał, że Preambuła Konstytucji Indonezji odnosi się do Boga Wszechmogącego, do sprawiedliwości społecznej, wzywając do stworzenia – opartego na niej – porządku międzynarodowego, uważanego za jeden z głównych celów, który należy osiągnąć dla dobra całego narodu indonezyjskiego. Zwrócił uwagę na niebezpieczne tendencje we współczesnym świecie, utrudniające rozwój powszechnego braterstwa: konflikty między państwami oraz napięcia wewnętrzne, brak sprawiedliwości społecznej, czy negowanie płynącej z ludzkiego serca potrzeby wiary. Niekiedy także manipulowanie wiarą celem podsycania podziałów i zwiększania nienawiści. Zaapelował o poszanowanie zasad inspirujących organizację Państwa indonezyjskiego.
Po tym spotkaniu Ojciec Święty udał się do Nuncjatury Apostolskiej na spotkanie z członkami swego Zakonu, Towarzystwa Jezusowego.
Źródło: ekai
