Papieża na lądowisku w Monako przywitali książę Albert II i księżna Charlène. Obecny był także nuncjusz apostolski, abp Martin Krebs oraz arcybiskup Monako, Dominique-Marie David. Ojcu Świętemu towarzyszą m.in sekretarz stanu, kard. Pietro Parolin oraz substytut ds. ogólnych, abp Edgar Peña Parra.
Leonowi XIV przedstawiono delegacje, w tym czasie rozległy się dzwony Kościołów a także 21 salw artyleryjskich na powitanie dostojnego gościa. Następnie papież udał się do Pałacu Książęcego na oficjalną ceremonię powitania, obejmującą odegranie hymnów narodowych, wymianę darów oraz pozdrowienie z balkonu mieszkańców Monako.
W wygłoszonym tam przemówieniu do mieszkańców Leon XIV mówił o roli małego miasta-państwa, jakim jest Monako we współczesnym świecie. Podkreślił silną więź księstwa z Kościołem i wiarą katolicką. Wskazał na jego powołanie „do spotkania i pielęgnowania przyjaźni społecznej, które są dziś zagrożone przez powszechny klimat zamknięcia i samowystarczalności. Dar niewielkiego terytorium i żywe dziedzictwo duchowe angażują wasze bogactwo w służbę prawa i sprawiedliwości, zwłaszcza w historycznym momencie, w którym demonstracja siły i logika nadużywania władzy szkodzą światu i zagrażają pokojowi” – stwierdził Leon XIV. Zachęcił władze do podejmowania odpowiedzialności w tej dziedzinie.
Ojciec Święty zwrócił uwagę na wielką różnorodność narodową i kulturową mieszkańców Monako. Wezwał do odpowiedzialnego wykorzystania otrzymanych darów, aby służyły dobru wspólnemu, a nie były zatrzymywane dla siebie.
Przypominając, że w tym kraju, jako jednym z nielicznych na świecie wiara katolicka posiada status religii państwowej, papież wskazał, że fakt ten „zobowiązuje chrześcijan do tego, by w świecie stawali się królestwem braci i sióstr, obecnością, która nie przytłacza, lecz podnosi, która nie rozdziela, lecz łączy, gotową zawsze z miłością chronić każde ludzkie życie, w każdym czasie i w każdych warunkach, aby nikt nigdy nie był wykluczony ze stołu braterstwa” – zaznaczył Leon XIV.
Ojciec Święty podkreślił zadanie pogłębiania nauki społecznej Kościoła oraz opracowywania dobrych praktyk lokalnych i międzynarodowych, które ukażą jej przemieniającą moc. Zachęcił mieszkańców Monako, aby ich tradycja wiary pomogła im odpowiadać na współczesne wyzwania z mądrością i odwagą.
Źródło: ekai
