Ojciec Święty przypomniał, że piąty rozdział Lumen gentium mówi o powszechnym powołaniu do świętości. „Świętość – zgodnie z Konstytucją soborową – nie jest przywilejem nielicznych, ale darem, który zobowiązuje każdego ochrzczonego, aby dążył do doskonałości miłości, czyli do pełni miłości wzglądem Boga i bliźniego” – podkreślił Leon XIV. Wyjaśnił, że polega ona na życiu w łasce, praktykowaniu cnót i naśladowaniu Chrystusa. Najwyższym jej wyrazem jest męczeństwo, ale realizuje się ona także w codziennym świadectwie wiary i zaangażowaniu na rzecz sprawiedliwości.
Papież zwrócił uwagę, że sakramenty, zwłaszcza Eucharystia, umacniają wiernych w dążeniu do świętości, która jest darem Chrystusa i dokonuje się poprzez wewnętrzną przemianę człowieka. Przypomniał, że choć Kościół jest święty, doświadcza także grzechu swoich członków. „Smutna rzeczywistość grzechu w Kościele, to znaczy w nas wszystkich, zachęca każdego do poważnej przemiany życia, poprzez powierzenie się Panu, który odnawia nas w miłości. Właśnie ta nieskończona łaska, która uświęca Kościół, wyznacza nam misję do wypełnienia dzień po dniu, a jest nią misja naszego nawrócenia. Dlatego świętość nie ma jedynie charakteru praktycznego, jakby można ją było sprowadzić do jakiegoś etycznego zobowiązania, choćby wielkiego, lecz dotyczy samej istoty życia chrześcijańskiego, osobistego i wspólnotowego” – wskazał Ojciec Święty.
W tym kontekście Leon XIV podkreślił rolę życia konsekrowanego, znak Królestwa Bożego poprzez rady ewangeliczne: ubóstwo, czystość i posłuszeństwo. Dodał, że osoby konsekrowane ukazują radykalne naśladowanie Chrystusa i przypominają, że każde doświadczenie – także cierpienie – może stać się drogą do świętości.
Źródło: ekai
