W Polsce mamy już ponad 3 mln uchodźców z Ukrainy. Głównie to kobiety i dzieci. Wśród nich Nadieżda, która wraz z mężem i dwojgiem dzieci miesiąc temu przyjechała do Koszalina. Musieli uciekać z Mariupola. Pierwszą dobę po wybuchu wojny ukrywali się w piwnicy, następnie prawie miesiąc spędzili w zatłoczonym schronie. Do Polski uciekali wraz z innymi trzema rodzinami.
Przed wojną pracowałam jako księgowa. Obsługiwałam różne firmy. Mój mąż pracował w fabryce, ale jej już niestety nie ma. Została zniszczona. Trzy lata temu kupiliśmy trzypokojowe mieszkanie, a pół roku temu kupiliśmy samochód. Żyło nam się bardzo dobrze, niczego nam nie brakowało. Mieliśmy spokojne, szczęśliwe życie. Dużo podróżowaliśmy- opowiada Nadieżda, która w Mariupolu mieszkała od 2015 roku. Wcześniej mieszkała w Doniecku.
Pierwszą dobę po wybuchu wojny ukrywali się w piwnicy, następnie 26 dni spędzili w zatłoczonym schronie przeciwatomowym. Zaczęło brakować jedzenia, nie było wody i prądu. Po tym, jak bomba trafiła w schron, podjęli decyzję o ucieczce z Mariupola. W dwóch samochodach było czworo dzieci i czternaście osób dorosłych. W tym gronie była także 16-letnia Kira, która przed wojną miała w planach podjęcie studiów na turystyce i zostanie stewardressą. Uciekała wraz z mamą i dziadkami. W drodze mijali miny, ale najtrudniejsze było spotkanie z rosyjskimi żołnierzami. Więcej w reportażu "Oblicza wojny".
Listen to "Reportaż "Oblicza wojny"" on Spreaker.Te cztery rodziny uciekały z Mariupola przez Rosję, Łotwę i Litwę. Schronienie znaleźli w Centrum Edukacyjno- Formacyjnym w Koszalinie. Aktualnie pomoc znalazło tam 20-u uchodźców, a po sąsiedzku w Wyższym Seminarium Duchownym 40-u. W znalezieniu pracy, załatwieniu formalności w urzędach pomagają im Polacy- wolontariusze m.in. Caritas.
i
