Spotkanie rozpoczęła Jolanta Kogut z Wydziału Nauk o Komunikacji UPJPII, wprowadzając uczestników w klimat filozofii, kultury i humoru ks. prof. Tischnera. Podkreśliła, że to właśnie „spotkanie” stanowiło jedną z najważniejszych kategorii jego nauczania i myślenia.
Do tej myśli nawiązał w swoim przemówieniu rektor uniwersytetu, przypominając postać ks. prof. Józefa Tischnera jako człowieka dialogu – otwartego na rozmowę, gotowego słuchać i odpowiadać, a zarazem mającego odwagę przyznać, że czasem potrzebuje chwili na refleksję. Wspominał go również jako wykładowcę, który uczył nie tylko wiedzy, ale przede wszystkim odwagi myślenia. Ks. dr hab Robert Tyrała wyraził wdzięczność wszystkim zaangażowanym w przygotowanie wydarzenia, a szczególne podziękowania skierował do dr Bernadety Cich, kuratorki wystawy, oraz Kazimierza Tischnera, brata profesora – określając go mianem spiritus movens całego przedsięwzięcia.
Nawiązując do historii uczelni, rektor podkreślił, że przeniesienie wystawy z Senatu RP właśnie do Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie ma wyjątkowe znaczenie. To tutaj ks. Tischner był wykładowcą, dziekanem i współtwórcą intelektualnych fundamentów uczelni. Ks. prof. dr hab. Robert Tyrała nazwał go „gigantem”, wskazując, że współczesny uniwersytet wyrasta z jego ducha i nauczania. Dodał, że również jego własna postawa – łączenie wiary z rozumem oraz odwaga działania – kształtowała się pod wpływem pokolenia Tischnera i do dziś inspiruje go w kierowaniu uczelnią oraz budowie nowego kampusu.
W dalszej części przemówienia rektor papieskiego uniwersytetu przywołał słowa ks. prof. Jarosława Jagiełły, opisujące Tischnera jako myśliciela kultury spotkania – kultury, która ocala człowieka poprzez odpowiedzialną pracę nad słowem i relacją z drugim. Zaznaczył, że właśnie w tym duchu powstała prezentowana wystawa.
Rodzinną atmosferę spotkania dopełnił Kazimierz Tischner, brat profesora i prezes Stowarzyszenia „Drogami Tischnera”. Wspominając dzieciństwo, młodość i późniejsze rozmowy z Józefem, wprowadził w wydarzenie wiele humoru. W symboliczny sposób przekazał rektorowi Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie kapelusz góralski oraz jubileuszową statuetkę Roku ks. prof. Józefa Tischnera ze słowami „Wiele w życiu musimy. Ale nie musimy czynić zła”.
Wyjątkowym momentem wieczoru było odczytanie przez Charlesa Rabendę, studenta Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie, dwóch nieznanych wcześniej listów ks. prof. Tischnera skierowanych do studentów filozofii podczas jego choroby. Dokumenty te ukazywały głęboką troskę o rozwój intelektualny młodych ludzi. Pisał w nich: „Macie przed sobą myślenie. Jest to myślenie w najwyższym swym wykwicie – to są i będą szczyty europejskiego myślenia. Podstawowym waszym zadaniem jest oddać sprawiedliwość temu myśleniu” (list z października 1997 r.) oraz, podkreślając odpowiedzialność filozofa wobec świata: „Człowiek myślący myśli nie tylko dla siebie, ale w jakiejś mierze, a może nawet przede wszystkim – dla innych. (…) Oni ustalają wzorzec myślenia właściwy danej epoce. (…) Po prostu jest, jak jest” (list z listopada 1997 r.).
Po odczytaniu listów dr Bernadeta Cich oraz ks. dr Przemysław Bukowski SCJ – filozof i znawca twórczości ks. Tischnera – oprowadzili uczestników po wystawie. Ekspozycja, prezentowana wcześniej w Senacie RP, w Krakowie zyskała szczególne znaczenie, trafiając do miejsca bliskiego profesorowi, gdzie współtworzył Wydział Filozoficzny i kierował nim jako dziekan. Wystawa zaprasza do „wędrówki przez obrazy i słowa”, przypominając, że „myśl ks. Tischnera była zawsze w drodze – ku drugiemu człowiekowi”.
Ostatnią część wieczoru stanowiły góralskie posiady prowadzone przez prof. Stanisławę Trebunię-Staszel. Wspólna rozmowa, muzyka i śpiew pozwoliły uczestnikom zanurzyć się w tischnerowskie myślenie o wolności, nadziei i relacji z drugim człowiekiem.
