„Oaza, która podnosi” – młodzi z Krakowa na rekolekcjach w Lublinie [AUDIO]

Dla uczestników jest to nie tylko okazja do pogłębiania wiary, ale i do doświadczania siły wspólnoty.

Wspólnota, która daje siłęDla wielu młodych oaza to coś więcej niż tylko rekolekcje - to duchowy dom i przestrzeń rozwoju. - Myślę, że bardzo dużo nam daje to, że jesteśmy razem we wspólnocie, żeby wspólnie uwielbiać Chrystusa. Bo wiadomo, że jak jesteśmy sami, to czasami mamy upadki i ciężko nam. Dlatego oaza nam pomaga - mamy znajomych, przyjaciół, którzy nam pomogą i nas nie wyśmieją. To bardzo budujące - mówi Wiktoria 16-latka z parafii w Starym Bieżanowie

Podobne zdanie wyraża Kamil z parafii w Więcławicach Starych: - Dla mnie to miejsce, gdzie można w najbardziej swobodny sposób rozwijać swoją wiarę i dzielić się tym, co się przeżywa. Na oazie zawsze znajdzie się ktoś, kto cię pociągnie w górę, kiedy jesteś na dnie – mówi nastolatek.

Antoni, świeżo upieczony osiemnastolatek, zwraca uwagę na wartość spotkań z rówieśnikami dzielącymi podobne wartości: - W świecie, w którym wiara jest coraz mniej popularna, oaza to miejsce, gdzie znajduję ludzi podobnych do mnie. To wspólnota, która daje poczucie przynależności – tłumaczy.

Duchowy Rzym w sercu LublinaOaza Trzeciego Stopnia inspirowana jest pierwotną wizją Sługi Bożego księdza Franciszka Blachnickiego, który pragnął, by ten etap formacji odbywał się w Rzymie. W Lublinie uczestnicy symbolicznie odwiedzają świątynie odpowiadające rzymskim bazylikom.

- Byliśmy w archikatedrze - dla nas to bazylika laterańska. Kościół Wniebowzięcia NMP był dla nas odpowiednikiem bazyliki Matki Bożej Większej. Msza Święta w kościele Świętych Piotra i Pawła symbolizowała bazylikę św. Pawła za murami, a dziś modlimy się w kościele św. Piotra Apostoła - duchowo jesteśmy w bazylice św. Piotra - wyjaśnia ks. Mateusz Kozik, opiekun duchowy grupy.

Organizatorzy rekolekcji dla młodych podkreślają również główny cel rekolekcji, jakim jest, aby młodzież coraz bardziej świadomie tworzyła wspólnotę Kościoła. A także, a by młodzi odkrywali swoje miejsce w Kościele i umieli je rozeznawać, tzn. to do czego Pan Bóg ich powołuje, aby mogli jak najlepiej swoimi talentami służyć bliźnim.

Piękno Lublina inspirujeOprócz wymiaru duchowego, uczestnicy nie kryją zachwytu nad Lublinem i jego sakralną architekturą. - Bardzo piękne miasto, bardzo bogata architektura jeśli chodzi o kościoły. Rzadko zwracam na to uwagę, ale tutaj naprawdę jest na czym oko zawiesić - głównie na ołtarzach, bo wokół nich skupia się cała Eucharystia - mówi Kamil.

Zaś Antoni dodaje: - Za każdym rogiem jest jakiś kościół - szczególnie w centrum. I każdy z nich jest inny, wyjątkowy. W każdym można znaleźć coś, co inspiruje do umocnienia wiary.

Radość, modlitwa i świadectwoMłodzież z Archidiecezji Krakowskiej swoją obecnością i entuzjazmem daje świadectwo żywej wiary. Ich radość, śpiew i modlitwa przyciągają uwagę przechodniów i stanowią widoczny znak działania Ducha Świętego w młodym Kościele.

- To budujące, gdy ktoś z zewnątrz widzi chmarę młodzieży, która radosna śpiewa o Bogu i przeżywa rekolekcje - podsumowuje Wiktoria.