Wielki Czwartek to pierwszy dzień Triduum Paschalnego w Kościele katolickim, upamiętniający ustanowienie przez Jezusa sakramentów Eucharystii i kapłaństwa podczas Ostatniej Wieczerzy. Dzień ten charakteryzuje się poranną Mszą Krzyżma oraz wieczorną Mszą Wieczerzy Pańskiej, rozpoczynającą czas męki Chrystusa, która kończy się przeniesieniem Najświętszego Sakramentu do kaplicy przechowania (ciemnicy), co symbolizuje pojmanie Jezusa i modlitwę w Ogrójcu.
Triduum Paschalne - to jest centrum życia chrześcijańskiego. Kulminacja wyznawaniu naszej wiary, bo Jezus jest Bogiem żywym. który będąc Bogiem przyjął ludzką naturę, przeżył to co każdy z nas w życiu i radości i smutki, cierpienie i nieporozumienie i odrzucenie i śmierć. Ale jest to Bóg, który umarł i zmartwychwstał. Jedyny grób na świecie, który jest pusty, to grób Jezusa Chrystusa. Wielcy przywódcy innych religii wielkich światowych poumierali. Natomiast Bóg nasz jest Bogiem żywym. I kto wierzy i żyje i wierzy we mnie, ma życie wieczne, będzie żył na wieki. I dlatego to Triduum jest takim kulminacją. Właśnie miłości Boga do nas, która jest niczym innym jak oddaniem największego skarbu, jakim jest życie, żeby moje grzechy zostały odkupione, żebym ja mógł żyć. Umieraj, aby wypełniło się pismo, mówi Jezus. Ale też ma świadomość jako Bóg, mimo że w Ogrodzie Oliwnym przeżywa jako człowiek, Bóg człowiek lęk, strach, ale ma świadomość, że na to przyszedłem i na to zostałem posłany, żebym umarł i zmartwychwstał, aby każdy mógł żyć. I te trzy dni właśnie są niczym innym jak takim zebraniem tej całej historii zbawienia Boga. Wielki Czwartek jest dniem kiedy rozpamiętujemy ustanowienie dwóch sakramentów sakramentu kapłaństwa sakramentu Eucharystii. Wtedy Jezus właśnie powiedział: "Bierzcie jedzcie, bierzcie i pijcie". Te słowa na ostatniej wieczerzy wypowiedziane w wieczerniku przez 2000 lat są wypowiadane przez apostołów, którzy wtedy posłani po dziś dzień posyłają swoich następców i którzy służą i w imię Chrystusa udzielają swojego głosu. Bóg tak stał się swojej miłości tak wielki w swej miłości, a jednocześnie tak pokorny, że pozwolił się wziąć w ręce człowieka i i włożył w jego usta te słowa, które wypowiedział w wieczerniku i te słowa mają moc sprawczą. Bierzcie i jedzcie. Potrzebne zatem kapłaństwo, sakrament kapłaństwa. Bez bez kapłanów nie ma Eucharystii. Bóg tak mocno nam zaufał. Dlatego Wielki Czwartek jest tym dniem właśnie powrotu do wieczernika, rozpamiętywania właśnie ustanowienia Eucharystii kapłaństwa i Bóg mówi: "Kto pożywa moje ciało, pije moją krew, ma życie wieczne." Ale wcześniej uczy nas Jezus postawy, służby, obmycie nóg. To jest bardzo ważne. Bóg wszechmogący pochyla się nad tym, co jest słabe, materialne, prawda? Ale co jednocześnie jest wyrazem, bo nogi są symbolem tego, że ja idę, mam iść do przodu, idę przez życie. Tylko ważne jest gdzie się idzie i ważne jest z kim się idzie. Jezus złożył pocałunek na apostołach swoich. W ten sposób jako wszechmogący Bóg najniższą w randze czynności wykonał, ale tę czynność wyniósł do takiego znaczenia, że jakby nadał sens i kierunek tym stopom, że trzeba nieść miłość, bo ten się pochyla nad człowiekiem, kto potrafi kochać, ten drugim człowiekiem ten się pochyla. Symbolem tego wydarzenia jest złożenie Eucharystii w ciemnicy i to jest nawiązanie do przebywania Jezusa tej nocy w więzieniu, w Ziemi Świętej. Kto był to miejsce widział i zaproszenie kościoła do modlitwy, do czuwania razem właśnie w tym uwięzieniu Boga, żeby uświadomić sobie moje uwięzienie też w tym świecie takim, ale że jeżeli jest uwięzienie usytuowane razem z Bogiem, ono nie staje się więzieniem, jest początkiem mocy. I bardzo serdecznie zachęcam was bracia i siostry do wzięcia udziału w tym Triduum, bo to już jest świętowanie. Wielki Czwartek jest początkiem świętowania Wielkanocy - mówi ksiądz Andrzej Sternik, proboszcz parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Chełmie.
Wypowiedź księdza Andrzeja Sternika stanowi głębokie wprowadzenie w Triduum Paschalne, które określa on mianem centrum życia chrześcijańskiego oraz kulminacji Bożej miłości do człowieka. Autor wyjaśnia, że te trzy święte dni koncentrują się na tajemnicy zmartwychwstania Chrystusa, co odróżnia chrześcijaństwo od innych religii i daje wierzącym nadzieję na życie wieczne. Szczególna uwaga poświęcona jest Wielkiemu Czwartkowi, upamiętniającemu ustanowienie sakramentów Eucharystii i kapłaństwa oraz naukę pokornej służby wyrażoną poprzez obrzęd obmycia nóg. To zaproszenie do wspólnotowego świętowania i czuwania, które pozwala dostrzec w ofierze Boga źródło duchowej mocy niezbędnej w codziennym życiu.