4 lutego 2026 roku w Konwikcie Kapłanów Warmińskich w Olsztynie, po ukończeniu 99. roku życia, w 76. roku kapłaństwa i 57. roku biskupstwa, odszedł do Domu Ojca bp prof. Julian Wojtkowski, biskup pomocniczy senior Archidiecezji Warmińskiej.
Życie i młodość
Biskup Julian Wojtkowski urodził się 31 stycznia 1927 roku w Poznaniu. Po wybuchu II wojny światowej wraz z rodziną został aresztowany i osadzony w Lager Glowno – Posen Ost, skąd wywieziono go pierwszym transportem do Ostrowca Świętokrzyskiego. W 1944 r. uzyskał małą maturę w tajnym nauczaniu ziemi kieleckiej, a rok później świadectwo dojrzałości w liceum matematyczno-fizycznym w Lublinie.
Droga kapłańska i naukowa
W latach 1945–1950 studiował w Lubelskim Seminarium Duchownym dla diecezji warmińskiej. Święcenia kapłańskie przyjął w 1950 r., tego samego roku uzyskując magisterium z teologii. Po studiach teologii dogmatycznej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w 1953 r. obronił doktorat.
Od 1952 do 2005 r. był wykładowcą Warmińskiego Seminarium Duchownego, Warmińskiego Instytutu Teologicznego oraz Wydziału Teologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Pełnił funkcje prefekta i wicerektora WSD „Hosianum”, cenzora ksiąg religijnych, sędziego prosynodalnego, duszpasterza pracowników nauki i referenta ds. budowlanych.
W 1959 r. otrzymał godność kanonika rzeczywistego, następnie dziekana i prepozyta Warmińskiej Kapituły Katedralnej. W 1968 r. habilitował się na Papieskim Fakultecie Teologicznym w Krakowie.
i
Biskupstwo i posługa duszpasterska
22 sierpnia 1969 r. w prywatnej kaplicy kard. Stefana Wyszyńskiego w Warszawie ks. Julian Wojtkowski przyjął święcenia biskupie. Konsekratorami byli prymas Polski Stefan Wyszyński oraz biskupi warmińscy Józef Drzazga i Jan Obłąk. Jako zawołanie biskupie wybrał słowa Veni Domine Jesu (Przyjdź, Panie Jezu).
Pełnił funkcje wikariusza generalnego, ojca duchownego kapłanów diecezji warmińskiej, wizytatora zakonów i zgromadzeń zakonnych oraz kierownika Warmińskiej Pielgrzymki Pieszej na Jasną Górę. Był członkiem Głównej Komisji Synodalnej Diecezji Warmińskiej, przewodniczącym Komisji Episkopatu Polski ds. Budowy Kościołów oraz sekretarzem Komisji Episkopatu Polski ds. KUL i członkiem Komisji Maryjnej Episkopatu Polski.
Dorobek naukowy
W 1987 r. został profesorem nadzwyczajnym Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, a w 1997 r. profesorem zwyczajnym. Jego badania koncentrowały się na historii dogmatów maryjnych w Polsce średniowiecznej, drobnych tekstach polskich w inkunabułach Wielkopolski oraz historii diecezji warmińskiej.
Wypromował 60 magistrów, 23 licencjatów i 13 doktorów teologii, a jego publikacje obejmują liczne opracowania i artykuły naukowe oraz popularnonaukowe.