Kamienice zostały wybudowane w 1937 roku według projektu architekta Stanisława Fiszera, jako domy oficerskie Funduszu Kwaterunku Wojskowego. Obie bez większych zniszczeń przetrwały wojnę, jednak w ostatnich latach ich stan nie był najlepszy. Wspólnoty mieszkaniowe, przy finansowym wsparciu Warszawy w kwocie 722 tyięcy złotych zdecydowały się na remont elewacji. Realizowane w dwóch etapach prace konserwatorskie właśnie dobiegły końca.
Dwa bliźniacze galeriowce przy Rudawskiej 4 i Solariego 5 wybudowano w duchu tak zwanego romantycznego funkcjonalizmu. Były wzorcem dla wznoszonych w tym czasie budynków mieszkalnych. Elewacje miały spójną formę charakterystyczną dla stylu modernistycznego. Wszystkie powierzchnie pokryto prostokątnymi płytami betonowymi, które wykończono barwionym tynkiem z dodatkami kruszyw. Na szczególną uwagę zasługiwały detale. Opaski drzwi do klatek schodowych wykonane zostały z zielonego lastryko z subtelną dekoracją w postaci mosiężnych pasków. Półokrągłe wejście obłożono okładziną z kamienia opracowanego rustykalnie. Wnętrze klatek schodowych doświetlała ściana z luksferów.
Do dziś zachowały się oryginalne okładziny i wystrój elewacji, ale potrzebowały remontu. Wyzwaniem konserwatorskim było zachowanie jak największej powierzchni oryginalnej okładziny. Przeprowadzono wiele prób doboru tynków, żeby uzupełnienia były jak najbardziej zbliżone do oryginału. Uszkodzone luksfery zostały wymienione na nowe - zbliżone kształtem do pierwotnych. Renowacji poddano także żelbetowe kratownice, zielone lastryko i kamienną okładzinę.
