Brazylia traci prawo eksportu do UE. Co to oznacza dla polskiego rolnictwa?
Informację o wykluczeniu Brazylii z listy krajów przestrzegających unijne normy bezpieczeństwa żywności przekazała we wtorek rzeczniczka Komisji Europejskiej Eva Hrnczirzova. Decyzję podjął stały komitet działający przy KE, w skład którego wchodzą reprezentanci do spraw roślin, zwierząt, żywności i pasz (SCOPAFF). Rozstrzygnięcie to oznacza, że od 3 września bieżącego roku Brazylia nie będzie mogła eksportować do Unii Europejskiej szeregu produktów, w tym bydła, koni, drobiu, jaj, produktów akwakultury oraz miodu. Jak podkreśliła Hrnczirzova, Komisja Europejska ściśle współpracowała z brazylijskimi władzami w tej sprawie i zamierza kontynuować tę współpracę, aby zapewnić zgodność ze standardami UE. „Po wykazaniu zgodności z unijnymi normami będzie mogła zezwolić na eksport lub go wznowić” – dodała rzeczniczka.
Decyzja ta spotkała się z entuzjazmem w Polsce. Minister rolnictwa, Stefan Krajewski, natychmiast skomentował ją na platformie X, nie kryjąc zadowolenia. „Moje rozmowy i przekonywanie unijnych ministrów przynoszą kolejne efekty. Na dzisiejszym posiedzeniu SCOPAFF wszystkie państwa członkowskie jednomyślnie zdecydowały: od 3 września 2026 r. Brazylia traci prawo eksportu do UE m.in. bydła, koni, drobiu, akwakultury i miodu” – napisał szef resortu. Dodał również, że to koniec z „podwójnymi standardami”, podkreślając, że od importerów bezwzględnie wymaga się tego samego, czego od polskich rolników.
Antybiotyki w hodowli i umowa z Mercosurem
Głównym powodem wykluczenia Brazylii jest niespełnianie rygorystycznych unijnych norm dotyczących używania środków przeciwdrobnoustrojowych. Aby ponownie wejść na rynek unijny, Brazylia będzie musiała udowodnić, że nie stosuje antybiotyków w hodowli zwierząt przez cały cykl ich życia. Te wyśrubowane standardy mają na celu walkę z rosnącym problemem antybiotykooporności u ludzi, co stanowi globalne zagrożenie dla zdrowia publicznego. W Unii Europejskiej antybiotyki nie mogą być stosowane do poprawy wzrostu zwierząt ani profilaktycznie, co stanowi fundamentalną różnicę w porównaniu z praktykami w niektórych krajach spoza UE.
