To minerał, który posiada blisko 250 odmian a jego najstarsze okazy liczą średnio 40 mln lat. Tym najpiękniejszym i najłatwiejszym w obróbce jest ten nadmorski. Nie bez powodu bursztyn jest nazywany złotem Bałtyku a jego blask i nietypowe właściwości od wieków kusiły kupców z całego świata do przyjazdu na Pomorze. Jaka jest droga bursztynu od ciemnego matowego kamienia do tego pięknego i oszlifowanego? W jaki sposób się go wydobywa? Kamyczki bursztynu, które możemy znaleźć na plaży w czasie spaceru nad Bałtykiem są wyrzucane przez morze. Te większe, cięższe, znajdują się na głębokości około 5-7 metrów, 100 – 150 metrów od linii brzgowej i muszą być wydobywane specjalnym sprzętem. Na przestrzeni lat trochę unowocześniono ten proces, jednak jego istota nie uległa większym zmianom. Jaka jest droga bursztynu z nieobrobionego, matowego kamienia do tego błyszczącego, o pięknej barwie? Najpierw obserwuje się go przy pomocy specjalnych aparatów, następnie sortuje i odpowiednio szlifuje. To właśnie to jest elementem najbardziej magicznym, ponieważ pierwszy szlif pokaże jaki kamień może być w środku, jaką ewentualną tajemnicę przeszłości może w sobie kryć. Następnie jest poddawany pod działanie różnych urządzeń. Gdy proces się zakończy, w zależności od przeznaczenia oszlifowanego kamienia, zostanie poddany dalszym działaniom. Bursztyn może nie tylko zdobić biżuterię lub być wykorzystywany do tworzenia mebli lub rzemiosła. Od wieków znane są także jego właściwości lecznicze. Kiedyś kule pomandru były ochroną przed czarną śmiercią – epidemią dżumy, która miała miejsce w XIX wieku. Obecnie pył bursztynowy stosuje się w szeroko pojętych kosmetykach pielęgnacyjnych, ale także w celach spożywczych, np. dodając do herbaty kilka kropel bursztynowej nalewki. Bursztyn to minerał pamiętający czas dinozaurów ale do dziś i to nie tylko nad morzem, wykorzystuje się jego piękno i unikatowe właściwości.
