W homilii metropolita krakowski podkreślił potrzebę „uczenia się wiary pasterzy, która rodzi się z tego co słyszą i co widzą”. Po Mszy świętej przewodniczył ceremonii wmurowania kamienia węgielnego, w której uczestniczyli bracia franciszkanie z Betlejem oraz grupa polskich duchownych i sióstr zakonnych, jak również przedstawiciele polskiej ambasady w Tel Awiwie i Ramallah.Józef – człowiek odwagi i milczenia
O znaczeniu wyboru przybranego ojca Chrystusa jako patrona nowej kaplicy mówił w swoim przemówieniu o. Francesco Ielpo. Podkreślił, że poprzez swoją dyskrecję, o której mówią wszystkie Ewangelie, św. Józef stał się „opiekunem Świętej Rodziny, człowiekiem milczenia i słuchania”, zdolnym by przyjąć Boży plan „z pokorą i odwagą”, dając świadectwo posłuszeństwa woli Bożej całym swoim istnieniem. Jak zaznaczył kustosz Ziemi Świętej, kaplica św. Józefa staje się kolejnym miejscem modlitwy i gościnności dla lokalnej społeczności i dla pielgrzymów, którzy oczekiwani są, jak tylko w Palestynie nastanie pokój, którego „świat i Ziemia Święta bardzo dziś potrzebują”, a dla budowy którego wymagane są „pokora i odwaga” – cechy, które w szczególny sposób naznaczyły życie św. Józefa.
Więź między Polską a Ziemią Świętą
Nowa kaplica wpisuje się w projekt kaplic narodowych Sanktuarium na Polu Pasterzy. Jak zapisano w akcie wmurowania kamienia węgielnego, decyzję, by to właśnie Polacy ufundowali budowę kaplicy św. Józefa, podjęto 19 marca 2023 r. w Nazarecie. Realizacja projektu możliwa jest dzięki hojności Archidiecezji Krakowskiej oraz staraniom ojców franciszkanów z Kustodii Ziemi Świętej w Krakowie. Projekt jest dziełem architektów z Palestyńskiego Centrum Ochrony Dziedzictwa Kulturowego, przy współpracy Biura Technicznego Kustodii. Wystrój wnętrza kaplicy zaprojektowała Joanna Szymańska.
Sanktuarium Gloria in excelsis Deo
Arabska miejscowość Beit Sahour, położona nieopodal Betlejem, wznosi się w miejscu pola Booza, o którym wspomina Księga Rut. Według tradycji to właśnie tam aniołowie ogłosili pasterzom radosną nowinę o narodzeniu Jezusa. Świątynia, która upamiętnia to wydarzenie, została zbudowana przez franciszkanów w 1953 r. w pobliżu ruin starożytnego klasztoru. Kościół ma kształt namiotu pasterzy-koczowników, zwieńczonego małą kopułą w kształcie gwiazdy, a kaplice ozdobione są freskami, przedstawiającymi historię o objawieniu się aniołów pasterzom, zaczerpnięta z Ewangelii wg św. Łukasza. Pod kościołem znajduje się duża jaskinia, którą tradycja, poparta wykopaliskami przeprowadzonymi w latach 50. XX wieku, utożsamia z grotą, z której korzystali pasterze w czasach Jezusa.
Źródło: ks. Jakub Ostrożański RCI, Vatican News PL
