Dzień Judaizmu w Polsce został ustanowiony przez Konferencję Episkopatu Polski w 1997 roku. Dzień Judaizmu w Kościele Katolickim przypada na 17 stycznia. Jest to data nieprzypadkowa - między 18 stycznia rozpoczyna się Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan. Dzień Judaizmu to okazja do nawiązania dialogu międzyreligijnego; okazja to poznania judaizmu przez katolików, pogłębienia wiedzy oraz poszerzenia tolerancji wobec żydów. To moment sprzyjający refleksji nad wspólnym pochodzeniem chrześcijaństwa i judaizmu; w końcu w skład Biblii, uznawanej przez chrześcijan, wchodzi Stary Testament, na którym opierają się również żydzi. Stąd też nazwa judaizmu jako "religii Księgi". Można powiedzieć, że do momentu narodzin Chrystusa, podmiot wiary u chrześcijan i Żydów jest tożsamy. Katolicy często zapominają także o tym, że np. Jezus oraz jego ziemscy rodzice byli żydami. Nie tylko decyzja Konferencji Episkopatu Polski przyczyniła się do zaciśnienia więzi w dialogu chrześcijańsko - żydowskim w Polsce. Bardzo wymowny i ważny gest w historii relacji między chrześcijanami a żydami wykonał również papież Jan Paweł II w czasie pielgrzymi do Jordanii i Izraela w 2000 roku. Wtedy modlił się pod Ścianą Płaczu oraz w synagodze. Wtedy to także padło słynne określenie żydów, podkreślające wspólne korzenie chrześcijaństwa i judaizmu, "starci bracia w wierze". Tegoroczne hasło to cytat zaczerpnięty z Księgi Powtórzonego Prawa: "kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście". Został on wybrany celowo, dla podkreślenia kryzysu, w jakim znaleźliśmy się przez pandemię koronawirusa - nie tylko ekonomicznego czy zdrowotnego, ale także mentalnego i duchowego. W tym roku, także z powodu pandemii, nie są planowane uroczyste obchody Dnia Judaizmu w Kościele Katolickim. Wydarzenia odbędą się w obrębie diecezji w symboliczny sposób lub zostaną przeniesionego do internetu.
